Saçımı kestirdikten sonra en çok zorlayan şeylerden biri aynaya baktığımda hissettiğim yabancılık duygusu oluyor. Kesim aslında kötü değil, hatta objektif olarak bakınca yakıştığını söyleyenler de oluyor ama ben kendime bakınca sanki başkasını görüyormuşum gibi hissediyorum. Bu duygu özellikle ilk günlerde çok yoğun oluyor ve insanın moralini ciddi şekilde düşürebiliyor.
Önceden alışık olduğum bir siluet var ve saç kesimiyle birlikte o siluet değişiyor. Beynim hâlâ eski halimi bekliyor ama aynada başka bir görüntüyle karşılaşıyor. Bu da garip bir kopukluk yaratıyor. Bazen “acaba yanlış mı yaptım” diye düşünmeye başlıyorum, bazen de bu duygunun geçici olup olmadığını sorguluyorum.
Bu yabancılık hissi yüz ifadesini, duruşu hatta giyim tercihlerini bile etkiliyor. Kendimi toparlamak için farklı şekiller deniyorum ama yine de alışmam zaman alıyor. Asıl merak ettiğim şey, bunun herkesin yaşadığı doğal bir süreç mi olduğu yoksa bende mi fazla uzadığı.
Saç kestirdikten sonra aynada kendine yabancı hissetmek normal bir psikolojik süreç mi?
Önceden alışık olduğum bir siluet var ve saç kesimiyle birlikte o siluet değişiyor. Beynim hâlâ eski halimi bekliyor ama aynada başka bir görüntüyle karşılaşıyor. Bu da garip bir kopukluk yaratıyor. Bazen “acaba yanlış mı yaptım” diye düşünmeye başlıyorum, bazen de bu duygunun geçici olup olmadığını sorguluyorum.
Bu yabancılık hissi yüz ifadesini, duruşu hatta giyim tercihlerini bile etkiliyor. Kendimi toparlamak için farklı şekiller deniyorum ama yine de alışmam zaman alıyor. Asıl merak ettiğim şey, bunun herkesin yaşadığı doğal bir süreç mi olduğu yoksa bende mi fazla uzadığı.
Saç kestirdikten sonra aynada kendine yabancı hissetmek normal bir psikolojik süreç mi?
